( مسأله 137 ) : اگر جلد قرآن نجس شود در صورتي كه بي احترامى به قرآن باشد بايد آن را آب بكشند . ( مسأله 138 ) : گذاشتن قرآن روى عين نجس مانند خون ومردار ، اگر چه آن عين نجس خشك باشد در صورتي كه بي احترامى به قرآن باشد حرام است . ( مسأله 139 ) : نوشتن قرآن با مركب نجس اگر چه يك حرف آن باشد حكم نجس كردن آن را دارد ، واگر نوشته شود بايد آن را آب بكشند ، يا بواسطة تراشيدن ومانند آن كارى كنند كه از بين برود . ( مسأله 140 ) : در صورتي كه دادن قرآن به كافر مستلزم هتك باشد حرام وگرفتن قرآن از أو واجب است . ( مسأله 141 ) : اگر ورق قرآن يا چيزى كه احترام آن لازم است ، مثل كاغذى كه اسم خدا يا پيغمبر يا امام بر آن نوشته شده ، در مستراح بيفتد ، بيرون آوردن وآب كشيدن آن اگر چه خرج داشته باشد واجب است . واگر بيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد به آن مستراح نرود تا يقين كنند آن ورق پوسيده است . ونيز اگر تربت در مستراح بيفتد وبيرون آوردن آن ممكن نباشد ، بايد تا وقتي كه يقين نكرده‌اند كه به كلى از بين رفته به آن مستراح نروند . ( مسأله 142 ) : خوردن وآشاميدن چيز متنجس حرام است ، وهمچنين است خوراندن آن به ديگرى ، ولى خوراندن آن به طفل يا ديوانه ظاهرا جائز است ، واگر خود طفل يا ديوانه غذاى نجس را بخورد يا با دست نجس غذا را نجس كند وبخورد لازم نيست از أو جلوگيرى كنند . ( مسأله 143 ) : فروختن وعارية دادن چيز نجسى كه قابل پاك شدن است اشكال ندارد ولى لازم است كه نجس بودن آن را به طرف بگويد ، به دو شرط ( أول ) آن كه طرف در معرض آن باشد كه در مخالفت حكم الزامي واقع